สวัสดีคะเข้าอ่านธรรมด้วยความปิติคะ

ปกติก็ไม่เป็นคนประเภทนี้อยู่แล้วคะ

 ... ปุถุชนในโลกนี้ เมื่อได้รับความสุขแล้ว ก็มีความยินดี หลงระเริงในสุข และติดอยู่ในสุข ทำให้ความสุขเข้าครอบงำจิตใจ  แต่ต่อมาเมื่อความสุขดับหายไป ยามเกิดความทุกข์ขึ้นมาแล้ว ก็เศร้าโศกเสียใจร้องไห้ รำพัน ลำบากใจ ตีอกชกตัว เสียอกเสียใจ และ คร่ำครวญ สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะปุถุชนเหล่านี้มิได้อบรมกายและจิตใจมาก่อน