เราก้อพยายามเดินเพื่อจะตามให้ทันแต่กลับเป็นเหมือนว่ายิ่งเดินยิ่งไกลออกไปทุกที
จนเราหยุดเพื่อที่จะให้เขาหันกลับมามองเราบ้าง
แต่ก้อไม่มีเลย
ที่เขาจะเหลียวหันกลับมองมาข้างหลัง
จนในที่สุดเราก้อต้องอ้างว้าง....อยู่คนเดียว ในโลกที่เป้นจริง
เราก้อพยายามเดินเพื่อจะตามให้ทันแต่กลับเป็นเหมือนว่ายิ่งเดินยิ่งไกลออกไปทุกที
จนเราหยุดเพื่อที่จะให้เขาหันกลับมามองเราบ้าง
แต่ก้อไม่มีเลย
ที่เขาจะเหลียวหันกลับมองมาข้างหลัง
จนในที่สุดเราก้อต้องอ้างว้าง....อยู่คนเดียว ในโลกที่เป้นจริง