นมัสการค่ะ หลวงพี่

คุณครูของดิฉันเคยถามคำถามนี้ ตอนสมัยดิฉันอยู่ ม. 3 ดิฉันจำได้ว่า ดิฉันตอบว่า ต้องการให้ไม่ต้องการอะไรเลย  และตอนนี้ดิฉันก็ยังยืนยันคำตอบเดิม

ดิฉันเชื่อและรู้สึกตั้งแต่เด็กแล้วว่านิพพาน (ว่างจากตัวกูของกู ซึ่งทำให้ไม่ต้องการอะไรเลย) เป็นสุขอย่างแท้จริง

แต่ในโลกของความเป็นจริง  ดิฉันตอนนี้ยังไม่ได้ปฏิบัติธรรมได้อย่างจริงจังและก็ยังมีกิเลส มีอวิชชาอยู่   สิ่งที่ดิฉันต้องการทางโลก ๆ ในขณะนี้คือ ต้องการทำหน้าที่ต่าง ๆ ให้ดี ไม่ว่า จะเป็นลูกที่ดี พี่ที่ดี น้องที่ดี อาจารย์ที่ดี  เพื่อนที่ดี เป็นต้น

ถ้าหากดิฉันสะสมบุญบารมีมากพอ คงมีโอกาสปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง เพื่อจะได้นิพพาน ซึ่งจะทำให้สามารถช่วยทั้งผู้อื่นและตนเองอย่างสูงสุดและบริสุทธิ์