มาร่วมแบ่งปันคะแม่ต้อย...ไม่รู้ว่าจะจำกันได้ไหม ชื่อกาญคะ เป็นลูกศิษย์ Narrative ที่สวนสามพราน อยู่ที่ยุพราชนครไทย พิษณุโลก ที่แม่ต้อยให้ขึ้นไปบนเวทีเพื่อร่วมแบ่งปัน sha ที่เชียงใหม่กับพี่ที่ยุพราชปัวนะคะ ...วันนี้มีสิ่งดีๆที่จะมาเล่าให้แม่ต้อยฟังอีกแล้ว ช่วงเวลาของการเดินทางกลับจากการประชุมที่เชียงใหม่ที่ผ่านมา กาญได้ค้นพบบางสิ่งบางอย่างของคำว่า Humanize Health Care ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เรื่องเล่าเรื่องที่สองกำลังจะเกิดขึ้นตอนนี้ ได้plot เรื่อง/ชื่อเรื่องแล้ว รอเพียงการกลั่นกรองเป็นตัวอักษรและภาษาที่สวยงามเท่านั้น ขอเล่าplotเรื่องให้ฟังก่อนนะคะ...เรื่องราวที่เกิดขึ้นเริ่มจาก ตัวเองที่มีโอกาสได้ดูแลคุณพ่อที่ป่วยหนักอยู่ประมาณ2ปี มันเป็นช่วงเวลาที่เหนื่อยสุดๆแต่ก็มีความสุขแฝงอยู่ด้วยเสมอ และมันทำให้เกิดจุดเปลี่ยนในชีวิตครั้งยิ่งใหญ่ของการเป็นลูกและเป็นพยาบาลแบบ Humanize Health Care ที่มีมากกว่าคำว่าหน้าที่ของลูกและของวิชาชีพ >> บ่อยครั้งที่มีปาฏิหารย์ดีๆเกิดขึ้นกับชีวิตของตนเองในเวลาที่ลำบากโดยไม่รู้ตัวซึ่งตัวเองคิดว่านี่แหละคือผลของการดูแลพ่อแบบ Humanize Health Care จริงๆ จนกระทั่งหลังเสร็จสิ้นการประชุมที่เชียงใหม่ครั้งนี้ที่ทำให้กาญ รู้สึกถึงกระพี้ของคำว่า Humanize Health Care โดยไม่ต้องให้คนอื่นมาสอนเราอีกต่อไป ตั้งชื่อเรื่องไว้แล้วคะ ชื่อเรื่อง " ปาฏิหารย์กตัญญู " โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ