ระบบแลกเปลี่ยนชุมชนเพื่อการพึ่งตนเองตามที่อาจารย์ปัทมาวดีให้ไว้มีแนวคิดเชิงพื้นที่และการลดสื่อกลางทั้งพ่อค้าและเงินบาท แต่พื้นที่และสื่อกลางในยุคปัจจุบันคือพื้นที่โลกและพ่อค้าที่อาศัยเงินตราที่เชื่อมโยงถึงกันหมด ซึ่งสร้างความสะดวก และความกว้างขวางหลากหลายของสินค้าและบริการให้กับคน

ผมเคยคุยกับอาจารย์ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรมถึงแนวคิดเรื่องเงินตราชุมชน อาจารย์เห็นว่า ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สิ่งสำคัญคือ เอาเงินไปใช้/ทำอะไร ถ้ามีความพอเพียงก็ควบคุมเงินได้ ไม่ว่าจะเป็นเงินบาทหรือดอลลาร์ ซึ่งน่าสนใจว่า ระบบเงินตราสากลเป็นสาเหตุหรือเพราะโฆษณาบ้าเลือดในลัทธิวัตถุนิยม เพราะตามจินตภาพ การแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการเชิงพื้นที่ด้วยกันเองโดยมีรัฐท้องถิ่นเข้ามาหนุน     (อบต.)จะต้องดำเนินการอยู่ในโลกและระบบทุนที่เป็นอยู่ จำต้องมีการจัดตั้งองค์กรที่เข้มแข็ง

ต้องทำให้เห็นว่า ระบบดังกล่าวเป็นระบบเสริมที่จะช่วยให้ระบบใหญ่มีความมั่นคงขึ้น เหมือนกับเทคโนโลยีที่เหมาะสม ที่ไม่ใช่มาแข่งกับระบบใหญ่