สวัสดีอีกครั้ง (เล่าติดลม)
- ขออนุญาตเล่าต่อนะครับ เผื่อจะทำให้ "คนไม่มีราก" ผ่อนคลาย หายเหนื่อยขึ้นได้บ้าง อิ อิ
- หลังจากได้มอบหนังสือเป็นธรรมทานให้ลูกศิษย์ไปแล้ว ผมก็รีบขึ้นรถที่ บขส. กาญจนบุรี เพื่อเดินทางกลับบ้านที่ จ.มหาสารคาม (ส่วนลูกศิษย์เดินทางไปเที่ยต่อ) ตอนที่ขึ้นรถนั้น ผมมองด้วยสายตาเห็นว่า รถเต็มแล้วและมีที่นั่งด้านหน้าว่างอยู่ 1 ที่ โดยมีพระรูปหนึ่งนั่งอยู่ก่อนแล้ว
- ผมถือ "น้ำ" ติดมือมาด้วยขวดหนึ่งกำลังจะเปิดออกดื่ม แต่เปลี่ยนใจถวายพระที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ดีกว่า เมื่อถวายท่านแล้วรถกำลังจะออก ผมได้ขออนุญาตคนขับลงไปซื้อน้ำขวดใหม่
- พอวิ่งขึ้นเปิดน้ำออกดื่ม เห็นอาจารย์องค์นั้นก็มอบหนังสือธรรมะ และ หินพระธาตุ ให้ และได้เสวนาธรรมกับพระอาจารย์มาตลอดทาง ท่านได้เล่าประวัติความเป็นมาของท่านพร้อมกับบอกว่ากำลังเดินทางไปวัดพระธรรมกาย พอร่ำลากัน ผมก็ต่อรถกลับมหาสารคาม และได้อ่านหนังสือธรรมเล่มนั้นมาตลอดทางจนมืดมองไม่เห็น
- ตอนนั้นผมก็ไม่คิดอะไร จนเวลาผ่านมาถึงได้มองเห็นความบังเอิญว่า ให้หนังสือเป็นทาน ก็ได้หนังสือเป็นทางกลับมาทันตาเห็น ช่างบังเอิญเสียเหลือเกินครับ