สวัสดีครับ

• เคยตั้งใจซื้อหนังสือของท่าน ดร.สนอง วรอุไร มาอ่านเล่มหนึ่งครับ ระหว่างที่อ่านอยู่นั้น มีโอกาสได้พาลูกศิษย์ (ที่มีอายุมากกว่า) ไปทัศนศึกษา หัวหน้าห้องของลูกศิษย์กลุ่มนั้นได้ดูแลกระผมในฐานะอาจารย์ เป็นอย่างดียิ่ง กระผมสังเกตุเห็นว่า ท่านหัวหน้าห้องดูมีความเศร้าอยู่ลึก ๆ จนสุดท้ายถึงได้ทราบว่า ท่านได้เสียศรีภรรยาอันเป็นที่รักไปเมื่อไม่นานมานี้เอง
• พอจะร่ำลากัน ผมไม่มีอะไรจะมอบให้ท่านจึงตัดสินใจ มอบหนังสือที่เขียนโดย ท่าน ดร.สนอง ที่ถึอติดตัวมาด้วยให้ท่านไป ด้วยความคิดที่ว่า หนังสือเล่มนั้นจะเป็นประโยชน์ต่อท่านหัวหน้ามากกว่ากระผม...ในช่วงเวลานั้น
• จากวันนั้น จนถึงวันนี้ยังไม่มีโอกาสได้อ่านงานเขียนของท่าน ดร.สนอง  อีกเลยครับ