น้องจ๊ะ จ๊ะ อ่านบันทึกในวันแรกเหมือนเช่นเคย เย้ๆ ดีใจกับตัวเอง คิดถึงท่านพี่จ๊ะเช่นกัน (แต่แอบคิดถึงในใจเงียบๆ นะ...ไม่ได้กลัวไม่แมนแต่อาย อิอิ)

สร้อยสวยเส้นที่เป็นของน้องก้อย ตอนนี้ยังลอยละล่องไปกับน้าอึ่ง ด้วยคิดไป(เอง) ว่า น้าอึ่งจะเจอน้องก้อยก่อน ขอสุมาเต๊อะเจ๊า....(เหตุผล-ระยะทางจากบ้านสองคนเค้าใกล้กันมากเลย)