สวัสดีค่ะ ทุก  ๆ  ท่าน ขออภัยที่กลับเข้ามาตอบช้า เพราะบาดเจ็บเล็กน้อยจากการที่อาทิตย์ที่แล้วเซนเซเพิ่มเวลาเรียนเป็นสองคลาสยาวแล้วสอนเพิ่มอีก ๑  ศิลปป้องกันตัวโบราณขึ้นมาด้วย คือ การฝึกไม้พลอง(ไม้เท้า?) 

ดังนั้น นอกจากวิ่งไล่จับเด็กอนุบาลแล้ว เลยกล้ามเนื้อแขนขวาเดี้ยงไปชนิดต้องไปทำกายภาพอยู่หลายวัน  เพราะไปทำผิดท่า คือ เกร็งกล้ามเนื้อแขนที่ถือแท่งไม้ขึ้นบล๊อกดาบไม้เซนเซที่ฟาดลงมาแบบสั่งสอนถึงลูกถึงคนนั่นเอง

ถ้าใช้ "ใจ" เรียน และเคลื่อนไหวถูกวิธี  กายใจเป็นหนึ่งอย่างที่เซนเซสอน ไม่ไปเกร็งเสียก่อนด้วยความกลัว (เสียงมันดังสนั่นหวั่นไหวเลยนี่คะ แหะ ๆ) ก็คงไม่เจ็บอย่างนี้   นี่แหละน้า...ใจมนุษย์  เจ็บตัวเพราะความกลัวของตัวเองเป็นเหตุแท้ ๆ เชียว

คุณ อนุเซน  รินไซ ที่เคารพ  ขอบพระคุณมากค่ะที่กรุณาแวะเวียนเข้ามาอีกครั้ง  นึกว่าจะไม่ได้มีโอกาสเห็นข้อความ ข้อคิด จากคุณอีกเสียแล้ว

ล้ำลึกมากค่ะ ทุกข้อความ คำแนะนำที่คุณให้  จะน้อมรับฟังไว้และค่อย  ๆ ขบคิดพิจารณาปฏิบัติไป ชอบมากที่สุดที่ว่า ถ้ายังชอบเซนเซ  ดาบก็คงยังอยู่ที่เซนเซนั่นเอง....อื้อหือ...ลึกซึ้งจริง ๆ ค่ะ