ก็อาจารย์ถามแบบเปิดช่องไว้ไงคะว่า ดูแล้วจุดประกายอะไรบ้าง

คำตอบของหนูจึงเป็น  จุดประกายให้นึกถึงเจ้าแมวอ้วนตัวนี้น่ะค่ะ

ส่วนเล่าเรื่องจากภาพ พยายามแล้วค่ะ แต่ไม่สำเร็จ จึงต้องบอกว่า ไม่มีคอมเม้นท์

ส่งกระดาษคำตอบเป็นรูปวาดแมวอ้วนแทน

นี่แหละน้า....เรียนศิลปะไม่รุ่งได้ ๒  ส่วน ๑๐ ก็เพราะอย่างนี้นี่เอง

วัตถุประสงค์ข้อแรกก็ตกแล้ว  เพราะดูแล้วก็ไม่ได้อะไรนอกจากรู้ว่าเป็นแมวนอนหงาย

ข้อสองก็ไม่ผ่านอีกเพราะเขียนอะไรไม่ออกถ้าหัวข้อที่ต้องเขียนไม่บันดาลใจ ('ติ๊สท์ซะไม่มี)

ข้อสามก็เกิดความทุกข์อีกเพราะไม่ชอบแมวผอม   แถมรู้สึกว่าอุ้งเท้าขยะแขยงน่ากลัวเหมือนเท้าสัตว์ประเภท rodent ไปนู่น

เพราะฉะนั้นถ้าพยายามฝืนเขียนออกมาคงจะไม่ก่อให้เกิดรอยยิ้มและความสุขกับคนอื่นดังวัตถุประสงค์ข้อที่สี่ของอาจารย์ แน่ ๆ   สู้เอาความรู้สึกแรกที่จุดประกาย  คือที่นึกถึงเจ้าอ้วนฟูวารินี้ดีกว่า แหะๆ

                    สี่ ก่อให้เกิดรอยยิ้ม และความสุขใจให้แก่ผู้อื่น