جزاكم الله خيرا

ขอบคุณมากครับ และรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้นที่อาจารย์ยังเห็นคุณค่าของคนป่วย

..สุขภาพที่ดี และ เวลาว่าง ..

ก่อนหน้านี้ผมรู้สึกว่าผมมีสองอย่างนี้มาก

แต่ผมใช้มันหมดไปกับความเพลิดเพลิน แม้จะมีบางอย่างทำขึ้นมาบ้าง ก็ยังรู้สึกว่ามันน้อยนิด

น้องๆ ที่ห้องสมุดเล่าว่า..วันก่อนอธิการบดีไปเยี่ยม เห็นหนังสือกองอยู่ ท่านก็หยิบมาอ่าน และพูดว่า ...

..คนเหล่านี้เขียนหนังสือมาเป็นกองแม้อายุจะน้อยนิด .. แต่เรา..แก่จนป่านนี้แล้ว ยังไม่มีเลย...

เท่าที่ผมรู้ นักเขียนหนังสือบ้านเรา ที่เขียนเกี่ยวกับศาสนาด้วยภาษาชาวบ้าน ระยะหลังนี้ไม่ค่อยมีเท่าไร และท่านอธิการคือคนหนี่งที่มีงานเขียนอย่างสม่ำเสมอ

..ที่ท่านว่าข้างแบบนั้น..ผมกลับเข้าใจว่า..ท่านกำลังสอนเรา..

อาจารย์ ได้เขียนแล้ว ได้จัดพิมพ์แล้ว.. แต่ผม(คนที่เฉียดความตายมาอย่างหวุดหวิด)ยังไม่มีเลย...ถ้าผมตายไป.. เวลาว่างของผมที่เคยมีทำไร..???

ความสบาย สุขภาพที่อำนวย ผมเอาไปทำอะไร ..???

เว็บไซด์ของผมที่เกิดขึ้น จะเป็น อินตัน หรือ วิทยาศาสตร์อิสลาม ก็เกิดขึ้นช่วงที่ผมไปไหนไม่ได้ ...

บางครั้งผมเขียนขึ้นมาด้วยความเจ็บช้ำ เพราะแม้แต่จะเดินไปเปิดหนังสือที่มีอยู่ในตู้ ก็ทำไม่ได้.....

...ว่างตอนนี้ คิดอะไรได้ตอนนี้ .. ที่คิดว่าจะนำผลสู่ความสำเร็จของประชาชาติ ก็ริบๆ ทำเถอะครับ..ก่อนที่จะเจ็บไข้ได้ป่วยจะมาเยือน..เหมือนผมกำลังโดนอยู่..

..และก่อนที่ภาระหลักของเราจะเอาเวลาเราไป...

.....

..ไม่ได้เขียนบันทึกไว้นานเลยของ..เลยคุยยาวหน่อย..