ตอนเด็กๆเคยเห็นภาพนี้แต่ก็ไม่เข้าใจความหมาย

มีแต่ความรู้สึกที่มองแล้วรู้สึกได้ถึงความพยายามไปถึงที่หมายของเค้าตอนนั้นก็ได้แต่ลุ้นว่าให้เค้าไปให้ถึง

กระทั่งเก็บเอาไปคิด  เมื่อมาอ่านความหมายที่อาจารย์เขียนก็เข้าใจมากขึ้น

สำหรับหนูอดรู้สึกไม่ได้ว่าความผูกพันความรักของมนุษย์เหมือนพันธนาการที่ทำให้เรามีทั้งความสุขและทุกข์ในเวลาเดียวกันเลยนะคะ

การพลัดพรากของมนุษย์ทำให้เศร้าใจ

บางครั้งหนูก็อดคิดไม่ได้ว่าความรักความผูกพันนี้เป็นสิ่งที่ดีจริงๆมั้ยแต่ถ้าเราขาดก็คงไม่ดีอีก

เพียงแต่เราคงต้องรักอย่างระวังใจของเราให้มาก

ตลอดชีวิตของหนูได้รับความรักจากคุณพ่อและคุณแม่อย่างมากและอบอุ่นตลอดชีวิตที่ผ่านมา

เคยคิดว่าไม่ต้องการอะไรมากเท่านี้แล้ว  ทรัพย์สินเงินทองอะไรก็ไม่สำคัญสำหรับหนูเท่าความรักที่คุณพ่อและคุณแม่มอบให้

เมื่อโตมาก็รู้สึกเต็มอิ่มกระทั่งไม่ต้องการความรักจากผู้อื่นอีก  ไม่ต้องรู้สึกว่าต้องแสวงหาใดๆ

แต่เมื่อลองคิดว่าถ้าวันหนึ่งจะต้องสูญเสียท่านไปหนูก็รู้สึกว่าทนแทบจะไม่ได้เลย

หนูจึงคิดว่าความรักที่ได้รับนี้แท้จริงมีแต่ข้อดีจริงๆหรือเปล่า

รู้สึกว่าทุกอย่างมีข้อดีก็มีข้อเสียด้วยอยู่ที่ใจเราจะรับส่วนไหนขณะนั้น

คงต้องอาศัยสติและกำลังใจประกอบเป็นอย่างมากนะคะ

แต่ไม่ว่าอย่างไรหากให้ต้องเลือกหนูก็ขอเลือกครอบครัวที่อบอุ่นและมีความสุขก่อนทุกอย่างอยู่ดีเพราะสำหรับหนูถือเป็นสิ่งสำคัญและเป็นพื้นฐานของชีวิตก่อนทุกอย่างอย่างอื่นมาทีหลังไม่สำคัญเท่า

แม้นจะต้องระวังใจในการพลัดพรากสูญเสียในภายหลังก็ตาม