มาเยี่ยมอ่าน แต่ไม่แสดงความคิดเห็น เพราะถ้าแสดง คืนนี้ก็ไม่ต้องนอนกันหละ
ความเอ๋ยความรู้
เป็นเครื่องชูชี้ทางสว่างไสว
หมดโอกาสที่จะชี้ต่อนี้ไป
ละห่วงใยอยากรู้ลงสู่ดิน
อันความยากหากให้ไร้ศึกษา
ย่นปัญญาความรู้อยู่แค่ถิ่น
หมดทุกข์ขลุกแต่กิจคิดหากิน
กระแสวิญญาณงันเพียงนั้น เอย
อยากแสดงเม้นท์ บทกลอนนี้ แต่มี 2 คนแค่นั้น ก็เลยปล่อยวาง ให้รู้ว่าเข้ามาเยี่ยมอ่าน ราวีรายวัน
และที่หาว่าใครเข้ามาเยี่ยมในบล็อคนั้น รู้แล้วคะ ที่คุณเปลวเทียนแนะนำมา ถูกต้องแล้ว เราไปดูว่าใครเขียนเข้ามามันแจ้งไว้ กี่คน จริง
และเมื่อเราเปิด กดไปที่อีเมลย์เราตั้งไว้ ก็กดไปหามัน แป๊บเดียว ถ้าใจไม่ร้อน
ไปเขียนข้อความใหม่ 2 บท ไปอ่าน ไปเยี่ยมด้วย วันนี้เรียนทำรูป ให้เล็กลง แต่ยังไม่คล่อง คล่องเมื่อไหร่ จะนำภาพมาประกอบ
คิดว่าง่วงแล้ว ราตรีสวัสดิ์ ก่อนนะ วันนี้นอนแต่วัน เพราะวันนี้นั่งจมอยู่กับคอม ตาลาย ยายก็กำลังจะลายตามมา