ความเห็น: ต้องเติมแรง

เราอาจจะห่วงใยและเป็นกังวลกับผู้ป่วยมากเกินไปค่ะ และรู้สึกว่าเขาไม่ห่วงใยดูแลป้องกันตนเองเลย
ศิลาเคยประสบปัญหาคล้าย ๆ กัน เลยอยากลองเสนอการเปลี่ยนโหมดความรูัสึก... มาที่ตัวเราเอง...เรารู้สึกภูมิใจที่เราทำหน้าที่ดี ครบถ้วนทุกอย่างแล้ว
แนะนำเขาก่อนหน้านี้ไปแล้วเพื่อการป้องกันตัวเขาเอง...จบไปหนึ่งหน้าที่
เขาไม่ทำตามที่เราแนะนำ...เกิดปัญหาขึ้นมาใหม่...เราก็เกิดหน้าที่ใหม่อีกหนึ่งหน้าที่คือการเยียวยาดูแลรักษาเขา
ศิลาลองคิดแบ่งหน้าที่ของชีวิตเป็นช่วงสั้น ๆ หน้าที่หนึ่งก็ทำให้ดี ทำให้สำเร็จ ...มีหน้าที่ใหม่อีกก็ทำใหม่ ทีละหน้าที่
ทำให้รู้สึกว่าควรแก้ไขปัญหาไปทีละเรื่องค่ะ หากนำปัญหามาโยง มารวมกัน อาจจะทำให้เราท้อแท้แก้ไม่ลง จริง ๆ แก้ได้ แต่รู้สึกผิดหวังในตัวเขามากเกินไปกระมังคะ
ปัญหาที่คุณแมวยักษ์กล่าวมาเป็นปัญหาที่น่าสนใจ หลาย ๆ คนต่างก็ประสบปัญหาเดียวกัน แต่เพราะคุณแมวยักษ์มีเมตตาต่อคนไข้มาก ก็เลยรู้สึกไม่สบายใจค่ะ
เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ เข้าใจค่ะว่าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตคน ทำใจได้ยากมากค่ะ
ขอบพระคุณนะคะที่จุดประเด็นนี้ ทำให้มีโอกาสได้มาแลกเปลี่ยนกันค่ะ