ความเห็น


ตามมาอ่านค่ะคุณสมพร....ทำให้ดิฉั๊นนึกถึงวัยเด็กเช่นกัน....คิดย้อนไปสมัยก่อนว่า...ทำไม้..เวลาเราไปบ้านญาติ...เค้าชอบให้ตังส์เรา....เราก็จะเอามาอวดกัน...ในบรรดาหลานๆ...และทุกคราวไปที่ดิฉั๊นจะได้มากสุด...ดิฉั๊นเข้าใจเอาเองว่าเป็นตัววัด...ความน่าเอ็นดู..(อิ...อิ) ดิฉั๊นช้อบๆ...ในวันนั้นแต่....พอโตจึงรู้ว่าเราทำให้ผู้ใหญ่เสียหาย...ท่านอุตสาห์กำชับว่าอย่าเล่านะว่าป้าให้เท่านี้...เรายังไม่ทำตาม....ผลมาออกตอนโต...เมื่อคราวงานศพพ่อดิฉั๊น...พวกป้า น้า อา ก็มากัน...พี่สาวดิฉั๊นจึงชวนคุย..ถามว่า...ถามจริงๆ...เถอะป้า...ทำไมตอนเล็กๆ ให้เงินหลานไม่เท่ากัน....ป้าคนนึงบอกว่า....ก็สงสารมัน"จิ๊บมันดูคล้ายเด็กไม่ค่อยบาย...(ไม่ค่อยแข็งแรง)มันจะได้สะสมไว้ดูแลตัวเอง"....
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี