ถึง จขกท.

เป็นบทกลอนเขียนถึงสิ่งที่ไม่มีอยู่จริงในโลกนี้ทั้งๆที่ดูว่ามีจริงในโลกนี้
คล้ายๆกับรำพึงถึงรอย "ตีนนก" บนอากาศดูดูว่ามีจริง แต่พอไปดูก็ไม่เห็นว่ามีรอย "ตีนนก" บนอากาศที่ตรงไหนให้เห็น

เพราะตราบใดที่ประชาชนยังถูกซื้อสิทธิ์ซื้อเสียงได้ ประชาชนยังถูกสนตะพายให้เขาจ้างมานั่งชุมนุมกันได้
ตราบนั้นไม่มีทาง ชาติหน้าบ่ายๆก็ไม่มีทาง อย่าไปท่องเลย เสียเวลาเปล่าๆ