ปัญหาสำคัญของอาจารย์คือ ขาดความชำนาญด้านปฏิบัติการ เนื่องจากเรียนแต่ทฤษฎีและปฏิบัติบ้าง ไม่ได้เรียนรู้ในสถานการณ์จริง เช่น ด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ อาจารย์ไม่ได้ทำงานในโรงพยาบาล บางครั้งเมื่อมาสอนนิสิตก็ไม่สามารถตอบปัญหาของนิสิตได้ และไม่สามารถสอนในบางหัวข้อได้เนื่องจากเคยเห็นแต่รูปภาพ ทฤษฎี แต่ไม่ได้ปฏิบัติ ทำให้การถ่ายทอดความรู้มีปัญหาบ้าง ซึ่งมหาวิทยาลัยมีแนวทางในการแก้ปัญหาตรงนี้ได้อย่างไร

เกิดแนวคิดว่า เนื่องจากมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่มีโรงพยาบาล ควรให้อาจารย์ด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ หมุนเวียนเข้าฝึกหรือปฏิบัติงานในโรงพยาบาล สัปดาห์ละครึ่งวันเป็นอย่างน้อย เช่น เทคนิคการแพทย์ก็ปฏิบัติงานในห้องปฏิบัติการ รังสีก็เข้าปฏิบัติงานในห้องเอกซเรย์ ในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย เพื่อให้สามารถได้เห็นสภาพการทำงานที่แท้จริงหรือมีโรคใหม่ ๆ ก็จะสามารถนำมาสอนได้ และเป็นการทบทวนความรู้ที่ได้เรียนมา ซึ่งบางครั้งการทำงานก็สามารถลัดขั้นตอน ไม่จำเป็นต้องทำตามทฤษฎีทั้งหมดก็ได้ และอาจจะเกิดงานวิจัยใหม่ ๆ ที่ตรงกับความต้องการของสังคมอย่างแท้จริง สามารถแก้ไขปัญหาได้ตรงจุดมากขึ้น