มันเหมือนเป็น "โจทย์" เลยค่ะ เวลาที่ลงพื้นที่หรือทำกระบวนการ กะปุ๋มจะถามตนเองว่าโจทย์สำหรับงานนี้คือ อะไร จากนั้นก็หาสาเหตุแห่งโจทย์นั้น แล้วก็ลง run กระบวนการตามเหตุแห่งโจทย์...นั้น เวลาที่ทำงานจึงทำให้รู้สึกว่าเรากำลังได้เกิดการเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา ทำให้ชีวิตการทำงานมี "ชีวิตชีวา" อยู่เสมอค่ะ

พี่  ครูอรวรรณ ต้องเข้าไปฉวยโอกาสการเรียนรู้ที่มีเกิดขึ้นดั่งเรื่องเล่าให้กะปุ๋มฟังนะคะ มีจะมองเห็นความหัศจรรย์ของเงื่อนไขคำว่า "มนุษย์เป็นสัตว์สังคม" นั่นน่ะเป็นอย่างไร...

ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ชอบมากเลยกับการนำเรื่องเล่ามาต่อยอดกันค่ะ... :)