ขอบพระคุณ อ.หมอวิจารณ์มากค่ะ...

ทีแรกกะปุ๋มก็ยังรู้สึกหลงทางนิดๆ ค่ะอาจารย์...ว่าเอ๊ะ...ตกลงเราเดินมาเป็นยังงัยนะ...เงียบไปหรือเปล่า...แต่พอสอบถามไปทางทีม...และ/หรือบางคนที่สนใจ...กลับพบว่า...มีแนวร่วมที่ค่อยๆ...เดินและทำไปค่ะ...

และหลายคนก็มองว่า...ไหนๆ ก็ทำพัฒนาคุณภาพแล้ว...ขยายผลเพิ่มอีกนิดก็สามารถทำเป็นงานวิจัยได้...ทำเล็กๆ..แต่ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกของคนทำ...ดั่งเช่นพี่แดง...ที่แทบไม่รู้เรื่องวิจัยเลย แต่สนใจที่อยากทำด้วยใจจริงๆ...หรืออีกหลายๆ ท่าน...กะปุ๋มเลยมองว่าตนเองต้องขยันเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว...เพื่อร่วมแรงผลักและขับอีกครั้ง...เสมือนน้ำมันหยดเล็กๆ ไปคอยหยอดให้เครื่องกระตุ้นไปอีกนิด...

ความเห็นของอาจารย์ถือว่า...เป็นกำลังใจที่ดีเหมือนน้ำมันหยดหนึ่งเลยค่ะ...(^___^)...

กะปุ๋ม