ก็ลองทำอาชีพนี้ดูไปก่อนนะ...เด๋วก็ได้รู้ว่า

ตัวเองทำได้ป่าว..มาจากบ้านนอกยิ่งต้องสู้

อาชีพนี้ต้องอาศัยความเข้าใจ

ตอนเด็กๆ เราก้ดื้อกับครูบ้าง

โดดเรียนบ้าง...ไม่ทำงานส่งบ้าง

เป็นวีรกรรมที่เราต้องทำต้องเจอเวลาเรียน

มันเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำ...แม้ไม่มีโอกาสจะกลับไปแบบนั้น

คิดถึงบรรยากาศชาวกระโปรงบาน...ขาสั้น

คิดถึงเพื่อนทุกคนนะ...ไม่รู้แต่งงานกันหมดยัง

สงสัยคงเหลือแต่เรามั้ง..อิอิ

แล้วมาแชร์ความรุ้สึกตอนเด็กมัธยมกันเยอะๆ นะคะ