คำว่านักปราชญ์กับปราชญ์ชาวบ้านมีความหมายไม่เหมือนกัน
ปราชญ์ชาวบ้านมีการเรียกกันจนเปรอะในระยะหลังๆนี้
คนที่ถูกเรียกก็ยิ้มที่มุมปาก
"ปราชญ์ชาวบ้าน" เป็นคำใหม่ที่บัญญัติกันขึ้นมาใหม่
เพื่อให้ฟังแล้วดูดี เป็นคำยกย่องให้เกียรติ ทั้งๆที่ก็รู้อยู่ในใจว่าเขาไม่ใช่นักปราชญ์
คนที่จะเป็นนักปราชญ์ ให้คิดดูรอบๆตัวเราหายากมากที่จะเรียกได้อย่างสนิทปาก

มีคนหนึ่งที่คนไทยสมควรเรียกท่านนั้นคือ มรว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ว่าเป็นนักปราชญ์ได้อย่างเต็มปาก

นอกนั้นลองนึกๆดู ไม่รู้จะเรียกใครว่านักปราชญ์ได้อีก

ในทางกลับกันคำว่า "ปราชญ์ชาวบ้าน" กลับเรียกกันพร่ำเพรื่อจนเปรอะเลอะเทอะกันไปหมด
ผู้เรียกก็เพี้ยน ผู้ถูกเรียกก็ยิ่งยิ้มแฉ่ง
น่าจะเปลี่ยนคำเรียกกันใหม่ได้แล้ว
เพราะเรียกกันอย่างไม่จริงใจ คนถูกเรียกก็ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ