สวัสดีค่ะ

อ่านแล้วรู้สึกดีจังเลยนะคะ เป็นกำลังใจอย่างดีที่เดียว

ลำบากใจทุกครั้งเลยค่ะ ในการดูแลเด็กที่อยู่ในระยะสุดท้าย

ว่าจะสื่ออย่างไรให้ครอบครัวเห็นเวลาที่มีค่าที่สุด ให้เด็กๆของเรามีความสุขที่สุด...มีความทรงจำดีระหว่างกัน.

แต่ยากนะคะ...เมื่อระยะสุดท้ายมาถึง...ภาพของความทรมาน...

ความน่าสงสาร...ความปวดที่ไม่มีขีดจำกัด...สายน้ำเกลือระโยงระยาง...

อุปกรณ์การแพทย์ที่มาก...ที่หวังจะยื้อชีวิตไว้ให้นานที่สุด...

ความเหน็ดเหนื่อย หมดแรงของแม่ กับความหวังที่ริบหรี่....

มีความเศร้าเกาะกุมหัวใจ.....มันอธิบายยากค่ะ....

น้องจะอยู่ได้นานไหม...คำถามที่ไม่ต้องการคำตอบค่ะ...