ไปเยี่ยมตูมตามมา 2ครั้ง ครั้งแรกน้องยังไม่แย่ขนาดนี้พยายามให้แกมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมกและสังคมภายนอก น้องอยู่ในบ้านตลอดไม่ออกมาข้างนอก ขณะที่พ่อกับแม่ดูเครียด กังวลมากกับการเจ็บป่วยทั้งที่ทีมพยายามให้การช่วยประคับประคองจิตใจ แต่จากการไปเยี่ยมครั้งที่ 2 น้องดูแย่มากแม้จิตใจจะเข้มแข็ง(สองนิ้วยังสู้ตายเสมอ)แต่ร่างกายของน้องคงทรมานกับความเจ็บปวดมาก แต่สิ่งหนึ่งที่ดีขึ้นจากการสังเกตคือ คุณพ่อคุณแม่ ดูผ่อนคลายขึ้นจากครั้งแรกที่ไปเยี่ยม มีท่าทียอมรับมากขึ้นส่วนหนึ่งคงมาจากการที่มีคุณปู่มาช่วยดูแลและลูกสาวคนเล็กกลับมาอยู่ด้วยและการได้รับการช่วยเหลือจากมูลนิธิสายธารแห่งความหวังในส่วนที่ทางโรงพยาบาลไม่สามารถเข้าไปให้การช่วยเหลือได้