เจริญพรโยมอาจารย์วิรัตน์
โยมอาจารย์เขียนได้ลึกซึ้งมากบรรยายขยายความได้อย่างไพเราะจับใจด้วยภาษาที่งดงามกินใจถ้าเป็นนักกรรมฐานก็เรียกว่า เป็นนักปฏิบัติโดยแท้พร้อมทั้งเป็นเลิศในการขายความได้ดีและบรรยายเป็นภาษาธรรมที่ชัดเจนลุ่มลึกมีแง่คิดได้คติสอนใจสามารถนำไปปฏิบัติใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างเหมาะสมกับยุคสมัยอ่านแล้วเกิดความสงบทางจิตใจได้ปัญญา เรียกตามภาษาสมัยใหม่ก็คือผู้เชี่ยวชาญแตกฉานเป็นพหูสูตร ภาษาเก่าหน่อยก็จะเรียกว่า เป็นเอตทัคคะ เรื่องทาน ก็เป็นเรื่องใหญ่และเด่นมากในสังคมไทย เป็นคติที่สืบเนื่องมาแต่โบราณถ้าจะถามว่าสังคมเราโดดเด่นในเรื่องอะไรบ้าง ทานก็น่าจะเป็นหนึ่งในหลายด้านที่โดดเด่นทางวัฒนธรรมไทย ยาขอ หมอวาน ครูอุปัชฌาย์ อาจารย์ ก็ตั้งใจประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้แก่ศิษย์โดยถือเป็นลูกเป็นหลานคนหนึ่งเหมือนลูกตัวเอง สิ่งเหล่านี้คนยุคก่อนถือว่า เป็นเรื่องทานเรื่องบุญกุศลทั้งน้น
ถือว่าสงเคราะห์ช่วยเหลือกันเป็นเมตตาธรรมของคนในสังคมพึ่งพาอาศัยกันและกัน มีพุทธพจน์บทหนึ่งว่า ทะเทยยะ ปุริโส ทานัง แปลว่า คนควรให้ทาน ขอยกบทกลอนหลวงพ่อพิพัฒน์ปริยัตยานุกูล วัดชากมะกรูด แห่งเมืองระยองที่ท่านประพันธ์ขยายความเอาไว้ว่า
ในโลกนี้มีคนที่จนยาก แสนลำบากดิ้นรนกังวลหา
ผู้มีทรัพย์อย่าละกรุณา ควรเมตตาตั้งจิตอุทิศทาน
บริจาคโภคะสละให้ ทั้งของใช้เสื้อผ้ากระยาหาร
สงเคราะห์คนจนเหลือช่วยเจือจาน นับเป็นทานการุณย์บุญอันันต์.
ถ้าสามารถบริหารจัดการต่อยอดจากทานที่มีอยู่มากมายไปสู่ปัญญาความรู้ได้ก็จะเกิดเป็นแสงสว่างแห่งชีวิตของคนในชุมชนตลอดทั่วทั้งสังคมและจะเป็นสิ่งดีงามแก่พหูชนหมู่มากด้วย.
ขอเจริญพร
พระมหาแล ขำสุข(อาสโย)