อันนี้ขอมองต่างมุมครับ

ผม(กำลัง)พัฒนาตัวเองก้าวข้ามเส้นนั้นมา และทำได้พอสมควรแล้วคือ

ขั้นที่ ๑ ทำตามเงื่อนไขเวลา

ขั้นที่ ๒ ปรับตัวไม่เป็นทาสเวลา หรือความง่วงที่ไม่จริง หรือความหิวปลอมๆ

ขั้นที่ ๓ นอน กิน ตามความจำเป็น ให้ร่างกายอยู่ใต้จิตใจ

ในขั้นที่ ๓ นี้จะไม่ง่วงแบบไร้สาระ และไม่หิวแบบบ้าบอคอแตก

เวลารู้สึกว่าหมดแรงหรือหิวนิดๆ ผมจะใช้จิตคุมไว้โดยพิจารณาว่าหิวจริงหรืหิวปลอม

คลำพุงก็รู้แล้วว่าพลังงานสำรองยังเหลือ แสดงว่าหิวปลอม หรือเพิ่งตื่นมาหลังจากนอน แล้วง่วงก็รู้ว่าง่วงปลอม

อะไรที่ปลอมๆ ก็อย่าไปยอม แล้วก็ปรับตัวได้จนชินไปเอง

ทำอย่างนี้จะไม่มีปัญหาตอนขึ้นเครื่องไปต่างประเทศ

เราสามารถปรับได้ทันที แต่ผมจะใช้นาฬิกาช่วยในตอนแรกๆ สักวันสองวันก็ลงตัว

ผมพบว่า ปล่อยให้ลอยตัวไม่เป็นทาสเวลาดีกว่าครับ ไม่หิว ไม่ง่วง ไม่เครียด ไม่กังวล

เหนื่อยก็พักตามสมควร เท่านั้นเอง

ขอบคุณครับ