สวัสดีครับอาจารย์
- ขอบคุณบทความนี้ที่ทำให้เกิดความคิดดีๆครับ
- เป็นคนหนึ่งที่คิดเหมือนกันครับ
- ตัวอย่างง่ายๆที่บ้านผมเอง ที่ศีขรภูมิ บริบทของหมู่บ้านชุมชนเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนและสิ้นเชิงครับ
- จากเดิมที่ตื่นเช้าตี่สิ่ไปเก็บเห็ด ไปเอาเบ็ด ไปหาจิ้งหรีดหรือเห็ดฟางที่ทุ่งนา ตอนนี้ไม่มีแล้วครับ ไม่มีควาย ไม่มีอาหารตามทุ่งนาหรือที่ในป่าละเมาะ
- ทุกบ้านมีรถจักรยานยนต์ ตื่นขึ้นมาก็ไปซื้อกับข้าวที่ร้านค้า
- ทุกวันนี้อยู่ที่บ้านแม้เป็นชนบทก็ต้องใช้เงินตราถึงจะมีชีวิตอยู่รอดได้ ไม่เหมือนเมื่อก่อน จำได้ว่าตอนเด็กตื่นเช้ามา ไม่มีกับข้าวกิน หิวมาก เลยต้องไปหาปูและปลากับพ่อที่ทุ่งนา เดินไปกลับมาก็เที่ยง ถึงจะหิวจะเหนื่อย แต่ก็มีความสุขดีครับ
- ปัญหาที่ตามมาตอนนี้เท่าที่ไปสัมผัสเกิดขึ้นมากมายครับ เช่น มีความแตกแยกในสังคม ชุมชน การทุจริต ความเหลื่อมล้ำ การเอารัดเอาเปรียบ ไม่เอื้อเฟื้อต่อกัน ปัญหาสุขภาพต่างๆ และปัญหาสังคมโดยเฉพาะเด็กๆและวัยรุ่นครับ
- อืม...ขอบคุณอีกครั้งที่ทำให้นึกถึงอดีต
น.พ สุพัฒน์ ใจงาม รพ ปาย