สวัสดีครับอาจารย์

  • ขอบคุณบทความนี้ที่ทำให้เกิดความคิดดีๆครับ
  • เป็นคนหนึ่งที่คิดเหมือนกันครับ
  • ตัวอย่างง่ายๆที่บ้านผมเอง ที่ศีขรภูมิ บริบทของหมู่บ้านชุมชนเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนและสิ้นเชิงครับ 
  • จากเดิมที่ตื่นเช้าตี่สิ่ไปเก็บเห็ด  ไปเอาเบ็ด  ไปหาจิ้งหรีดหรือเห็ดฟางที่ทุ่งนา  ตอนนี้ไม่มีแล้วครับ  ไม่มีควาย  ไม่มีอาหารตามทุ่งนาหรือที่ในป่าละเมาะ
  • ทุกบ้านมีรถจักรยานยนต์  ตื่นขึ้นมาก็ไปซื้อกับข้าวที่ร้านค้า
  • ทุกวันนี้อยู่ที่บ้านแม้เป็นชนบทก็ต้องใช้เงินตราถึงจะมีชีวิตอยู่รอดได้  ไม่เหมือนเมื่อก่อน จำได้ว่าตอนเด็กตื่นเช้ามา  ไม่มีกับข้าวกิน  หิวมาก  เลยต้องไปหาปูและปลากับพ่อที่ทุ่งนา  เดินไปกลับมาก็เที่ยง  ถึงจะหิวจะเหนื่อย  แต่ก็มีความสุขดีครับ
  • ปัญหาที่ตามมาตอนนี้เท่าที่ไปสัมผัสเกิดขึ้นมากมายครับ  เช่น  มีความแตกแยกในสังคม  ชุมชน  การทุจริต  ความเหลื่อมล้ำ  การเอารัดเอาเปรียบ  ไม่เอื้อเฟื้อต่อกัน  ปัญหาสุขภาพต่างๆ  และปัญหาสังคมโดยเฉพาะเด็กๆและวัยรุ่นครับ 
  • อืม...ขอบคุณอีกครั้งที่ทำให้นึกถึงอดีต

                         น.พ สุพัฒน์  ใจงาม  รพ ปาย