หวัดดีน้องมิลค์

เมืองไทยเคยมีสัตว์มากมายหลายชนิด ที่เจ็บปวดที่ได้ยินก็คงจะเป็นคำว่า "เคยมี" สัตว์ป่าหลายๆชนิดที่เราเคยมี สมัน เนื้อทราย กูปรี นกเจ้าฟ้าฯ.. ฯลฯ และอีกหลายชนิดที่เรากำลังจะได้ใช้คำว่า "เคยมี" ในเร็ววันนี้แหละ โชคดีน่ะที่รุ่นมิลค์ยังมีโอกาศเห็นกวางวิ่งอยู่ในธรรมชาติ รุ่นลูกอาจต้องไปดูกระรอกกระแตที่สวนสัตว์ก็เป็นได้ แต่หากไม่เหลือสัตว์ป่าในธรรมชาติแล้ว สวนสัตว์ก็คงไม่มีความหมายอะไร(ซึ่งปกติพี่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามีความหมายขนาดใหน)

พี่เคยเข้าไปสวนสัตว์หลายครั้ง ก็ได้แค่ "ไปดูสัตว์" แต่ไม่สามารถเรียนรู้อะไรได้มากไปกว่าการไปเยี่ยม "นักโทษเด็ดขาด"ที่เรือนจำ อาจจะต่างกับเรือนจำอยู่บ้างก็ตรงที่เราไม่ต้องซื้ออาหารจากข้างนอกไปเยี่ยม แต่ข้างในมีพร้อมจำหน่ายอยู่แล้ว จะให้นักโทษกินมากขนาดใหนก็ได้ บางตัวกินจนแอ้งแม้ง อาหารเหลือเฟือเพราะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ บางตัวตั้งหน้าตั้งตากินขนมปังอย่างไม่สนใจใยดีว่าตัวเอง "เคยเป็น" สัตว์กินพืช......!

หากเราไม่มีสวนสัตว์ให้เด็ก(หรือผู้ใหญ่ที่โหยหาธรรมชาติ)ดู จะดีกว่าหมั๊ยหากเขาได้ตระหนักว่า เรายังมีป่าให้สัตว์ และยังมีสัตว์อยู่ในป่า อย่างที่มันควรจะเป็น 

มีความจำเป็นและสำคัญมากที่จะต้องรู้จักเรียนรู้สัตว์โลกที่อาศัยอยู่ร่วมกับเราว่าพวกมันหน้าตาเป็นอย่างไร และหากินแบบใหน  แต่ไม่จำเป็นถึงขนาดต้องมีสัตว์มารอให้เราไปศึกษาเพียงแค่นั่งรถเมล์ไม่กี่ป้าย หรือขับรถไปเองแค่ไม่กี่อึดใจ  ไม่งั้นจะเรียก "สัตว์ป่า" เหรอ..!

ขอบใจมากที่ช่วยย้ำให้รู้ว่า "แก่แล้วต้องดูแลตัวเองให้ดี"  เช่นเดียวกันจ๊ะ "ยัยมิลค์ผมม้า"