สาธุครับกับการแลกเปลี่ยนทางธรรม

เห็นด้วยครับที่ผู้ปฏิบัติธรรมไม่ใช่หุ่นยนต์ ถ้าไม่มีความรู้สึกก็น่าจะเป็นการกดข่มไว้

จากความเข้าใจของผมและที่ได้ร่ำเรียนจากพ่อแม่ครูบาอาจารย์

ผู้ปฏิบัติธรรม ไม่ใช่ไม่ โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง ท่านอาจจะโลภ โกรธ หลง แต่อาจจะอยู่ทางใจเป็นหลัก ไม่โพ่งมาทางกาย วาจา เพราะถือศีล 5 เป็นหลักประกัน

และท่านเหล่านั้นไม่เอา ไม่ยึด

แต่ถ้ายังอยู่ในขั้นเริ่มต้น ก็ให้รู้สึกตัว มีสติรู้ทันการเปลี่ยนแปลงของกาย ของใจ

รู้จนเห็นการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไปของกายของใจ

จนจิตเริ่มจำสภาวะ สติเริ่มเกิด ปัญญาจะตามมาและแก่รอบไปเรื่อยๆครับ

แล้วกายกับใจก็จะวาง ลดละอัตตา ไปทีละขั้น ทีละขั้นครับ

สร้างเหตุให้ถึงพร้อม ผลจะเป็นอย่างไรก็แล้วแต่ครับ