เยี่ยมมาก  ที่ได้มีโอกาสมาอ่านบล๊อกนี้ค่ะ อยากมีไอคอนการ์ตูนรูปคนตบมือเปาะแปะให้จังเลย คุณดอกแก้ว

เคยอ่านหนังสือที่ไหนไม่ทราบนานแล้ว  เขาบอกว่า คุยกับต้นไม้ ต้นไม้ก็รับรู้ได้ด้วยนะคะ 

พอมาอ่านที่คุณดอกแก้วเขียนวันนี้   เห็นภาพยกนิ้วโป้ง หรือ ชูสองนิ้วให้ต้นกล้วยแล้ว  นึกภาพออกเลยค่ะ  ต้นกล้วยอาจจะยืนยิ้มเผล่หรือยักคิ้วให้หนึ่งทีก็ได้  เพียงแต่เราไม่เห็นแค่นั้นเอง ฮี่ ๆ

เรื่องเณรน้อยมาปักกลดอยู่ใกล้ๆ ก็น่ารักมากค่ะ เห็นภาพเลย

บทกวีของน้องสุวรรค์ ชูแก้ว เรียบง่ายแต่ลึกซึ้งมากเลยค่ะ  ฝากชมน้องเขาด้วยนะคะ  บอกว่าให้เขียนอีกเยอะ ๆ อีกหน่อยสิ่งที่เขาเขียนจะ "ให้" อะไรเขากลับมาอีกเยอะ  เป็นสิ่งที่วัดคุณค่าไม่ได้เลยล่ะค่ะ

วันก่อนไปอ่านบล๊อกไหนหนอที่พูดถึงเรื่องชุมชนช่วยตัวเองได้  มีการช่วยเหลือของ แจแปน ฟาวนด์เดชั่นด้วย จำได้ว่าอ่านแล้วคิดถึงคุณดอกแก้ว จะต้องนำลิ้งค์มาฝาก เดี๋ยวถ้าอ่านเจอแล้วจะนำไปแปะให้ในบล๊อกที่เกี่ยวข้องของคุณดอกแก้วนะคะ

คิดถึงเสมอค่ะ,

ณัชร