- ผมอ่านเรื่องนี้แล้วก็นึกถึงสมัยผมทำงาน ต่อสู้ในเรื่องลักษณะนี้เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว
- ครั้งหนึ่ง ศอบต.มาสัมภาษณ์ผมโดยบันทึกเทปโทรทัศน์ ผมก็ได้โอกาสพูดเรื่องการศึกษากับรัฐธรรมนูญ ผมบอกง่ายๆว่า โรงเรียนของรัฐไม่นับสนุนในการนับถือศาสนาอิสลาม.. ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
- ผมมีโอกาสไปรัฐสภาบอกปัญหาเรื่องนี้แก่ ส.ส.มุสลิมคนหนึ่ง ไม่สนใจเสียด้วยซ้ำ ผมจึงไม่คาดหวังอะไรจากนักการเมืองมากนัก
- สุดท้ายโรงเรียนของรัฐโดยเฉพาะประจำอำเภอเกือบร้าง เพราะชาวบ้านไม่เลือกส่งลูกหลาน และคิดว่าปัญหานี้จะลามถึงโรงเรียนประถม ถ้ารัฐไม่ด่วนแก้ไข
- โรงเรียนของผม แบบจนๆ อาคารเรียนก็ไม่ดีเท่าไร ห้องเรียนก็ไม่พอ ครูมีได้เท่าที่จะทำได้เท่านั้น แต่นักเรียนล้นทุกปี
- โรงเรียนมัธยมของรัฐที่เพื่อนผมทำงาน มี แปดห้อง ครูสิบแปดคน คิดเอาก็แล้วกันว่าเขาทำไงให้มีเวลาทำงานเต็มตามระเบียบ
- คุณภาพ เราทำได้เท่าที่เราทำได้ ทุกคนอยากให้ลูกหลานมีคุณภาพ แต่โรงเรียนของรัฐไม่อำนวย
- ยังไง เรื่องลักษณะนี้ พวกเราต้องสู้ต่อไป แต่สู้อย่างถูกต้อง ไม่ใช่อย่างรุนแรงที่ทุกคนกลัว