จริงๆแล้วป้าอ้อนเองก็ไม่เห็นด้วยในตอนแรกนะคะ แต่จำเป็นต้องทำตามมติส่วนใหญ่เขาว่ามา ! เราก็ต้องว่าไปใช่ใหมค่ะ ได้แต่คัดค้านในใจว๊าย!ตั้งแต่เกิดมาป้าไม่เคยเห็นโรงพยาบาลสีม่วงเลย เคยเห็นแต่สีฟ้า สีเขียวอ่อน สีขาว หรือเหลืองอ่อนๆเท่านั้น สีม่วงเคยเห็นแต่ธนาคารไทยพานิชแหละค๊ะ นึกในใจ! สงสัยเราแก่แล้วยึดติดแต่ของเก่าๆไม่คิดนอกกรอบ เอาละว๊ะ ม่วงก็ม่วงทำงัยได้ หลังจากได้สีโรงพยาบาลแล้วสิ่งต่างๆก็เริ่มทยอยเปลี่ยนสี เริ่มตั้งแต่สีกีฬา, เสื้อ 5 ส.,หน้าปกเอกสารและจิปาถะ จนในที่สุดก็เปลี่ยนสีโครงสร้าง อาคาร ตึกทุกตึกเต็มไปด้วยสีม่วง- ขาว วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆความขัดแย้งในใจของป้าก็เริ่มลดลงๆๆๆจนในที่สุดก็ชอบสีม่วงไปเลยเออ! แปลกนะสีก็ซึมซาบเข้าจิตวิญญาณได้ ทุกวันตอนเช้าๆเดินผ่านหน้ารพ.หันไปดูสนามหญ้าสีเขียวตัดกับตัวอาคารม่วง-ขาวคุณเห๊ย !มันสวยงามจริงๆ ทุกคนที่ผ่านรพ.ของเราต่างๆพูดว่ารพ.พะโต๊ะน่าอยู่จริงๆ และทุกครั้งที่ได้ยินคนพูดชมทำให้คุณค่าของสีม่วงเพิ่มทวีคูณไปเรื่อยๆๆ