ป้าสงบคงจะมีอะไรลึก ๆ ที่ไม่อยากเล่าให้ฟังถึงเรื่องโรค ถ้ามีเวลาประมาณซัก 15 นาที........ผมอาจเปลี่ยนเรื่องเป็นถามว่าผู้ป่วยเป็นใครมาจากไหน  (ดูเขาคือใคร)การรู้จักตัวตนของป้าอาจช่วยให้เราเข้าใจอะไรได้ดีขึ้น ผมเคยมีคนไข้เงียบจนนึกว่าแกเป็นใบ้หรือเป็น hypoactive delirium เมื่อความเงียบคือคำตอบ ตอนที่ 1 จนได้คำตอบที่สำคัญและรู้จักคนไข้คนหนึ่งได้ดี

การใช้ narrative therapy (ให้คนไข้เล่าเรื่อง)ช่วยทำให้คนไข้ได้ทบทวนตัวเอง เข้าใจตัวเอง เข้าใจสถานการณ์ และหาทางออกให้ตัวเองได้ ....ถ้าคนไข้ไม่ยอมพูดอาจถามได้ว่า...ทำไมถึงเงียบมีอะไรในใจหรือไม่.......ถ้าไม่พูดจริง และไม่ป่วยทางสมอง/ทางใจ..คงต้องให้คนไข้ได้ใช้สิทธิ์นั้น (การเงียบเป็นสิทธิ์อันชอบธรรมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย...ฮา.......)

ถ้าอาจารย์พบคนไข้คนนี้อีกอย่างลืมมาเล่าให้ฟังอีกนะครับ น่าสนใจมาก