555 ผมก็เกิด และโตกรุงเทพเหมือนกันครับ พี่ชิว

แต่เดินทางแบบนี้เป็นเรื่องปกติมากสำหรับผม จำได้ว่าสมัยผมเริ่มทำงานได้ไม่นาน ต้องไป-กลับโรงงาน (ซันโยเซมิคอนดักเตอร์) ตั้งอยู่ที่อยุธยา (ดันได้รับการคัดเลือกจากคนญี่ปุ่นให้เป็นพนักงานรุ่นแรก ตั้งแต่ยังไม่สร้างโรงงาน ที่อยากทำเพราะอยากทำงานเกี่ยวกับเซมิคอนดักเตอร์ตามความฝันที่เรียนมา อีกทั้งยังได้ไปอยู่ญี่ปุ่นอีกตั้ง 5 เดือน ตามแผนพัฒนาบุคลากรก่อนเริ่มโรงงาน)

หลังจากกลับจากญี่ปุ่น โรงงานสร้างเสร็จพอดี ช่วงแรกใช้ชีวิตอยู่ที่หอพักในนิคม เพราะต้อง Set up เครืองจักร เครื่องมือ และวางระบบงานต่างๆ จนเข้าที่

หลังจากนั้นอยากอยู่บ้าน ทุกวันผมเลยต้องตื่นตีห้า มีเวลาวิ่งผ่านน้ำ และทำทุกอย่างให้เสร็จภายใน 15 นาที เดินจากบ้าน(ริมทางรถไฟวงเวียนใหญ่) ออกมาถนนใหญ่และข้ามมาฝั่งตรงข้าม รวมระยะทางประมาณครึ่งกิโลน่าจะได้

จากนั้นก็ต่อด้วยมอเตอร์ไซด์ เพื่อตรงไปท่าเรือคลองสาน แล้วนั่งเรือข้ามฟาก มาที่ท่าเรือบางรัก เดินมาขึ้นรถเมล์ต้นสาย เพื่อไปลงอานุสาวรีย์ชัย

แล้วมาต่อรถบัสปรับอากาศของบริษัทให้ทัน 6.15 น. แล้วก็หลับยาวถึงบริษัท 8.00 น.

แต่บางวันโชคร้ายขึ้นไม่ทันรถบริษัท ก็ต้องไปรถ บขส. แล้วไปต่อรถเมล์วิ่งระหว่างอำเภอ เพื่อไปลงหน้านิคม ต่อด้วยมอเตอร์ไซด์ไปลงที่บริษัท

คิดย้อนกลับไปแล้ว โอพระเจ้า เป็นไปได้ยังไงนี่

เดิน - มอเตอร์ไซด์ - เดิน - เรือข้ามฟาก - เดิน - รถเมล์ - เดิน - รถบัสปรับอากาศ