- สวัสดีค่ะอาจารย์
- สมัยเด็กๆ โดนไม้เรียวนับครั้งไม่ถ้วนค่ะ
- ทั้งที่ "สมควร" โดน และ "ไม่สมควร" โดนค่ะ โดนมาทุกชนิดของไม้เรียว และ จำรสชาติได้ไม่ลืม
- ก้านมะยม นี่แสบๆ คันๆ
- หวาย ถ้าฟาดแรงๆ เจ็บมาก ต้องแอ่นก้นหนี
- ไม้ขัดหม้อ (ทำจากไม้ไผ่บ้าง ไม้จริงๆ บ้าง) เจ็บมาก เจ็บลึกในเนื้อ โดนบ่อยที่สุด
- ไม้แขวนเสื้อ(ลวด) มันอ่อนยวบ เจ็บไม่มากนัก
- แปรงลบกระดาน (รวมในกลุ่มไม้เรียวด้วยมั๊ยคะ) ฟาดฝ่ามือ ชาแรกๆ แต่เจ็บชมัด
- ดิฉันเคยเป็นเด็กที่มีรอยไม้เรียวเลือดซิบติดน่องไปโรงเรียน และ มีรอยแดงตามเนื้อตัวกลับบ้านหลายๆ หน
- สมัยโน้น...ไม่เคยมีผู้ใหญ่คนไหนสนใจรอยไม้เรียวบนตัวดิฉันเลยค่ะ
- ดิฉันจดจำเหตุที่ "สมควร" กับ "ไม่สมควร" ของการโดนไม้เรียวได้มากกว่าจดจำความเจ็บปวดจากไม้เรียวค่ะ และ
- จดจำความรู้สึก "กลัว" ขณะที่ไม้เรียวกำลังหวดลงมาที่ตัวได้ไม่เคยลืมค่ะ