สวัสดีค่ะคุณสุธาสิณี ขอบคุณค่ะที่แวะมาแต่งเติม
ขอต่อบทของคุณสุธาสิณีอีกบทนะคะ ไม่แน่ใจว่าจะจำถูกรึเปล่า (จำมาจากที่ท่านพระอาจารย์เคยสอนมาอีกที)
อันเพื่อนกินเที่ยวด้วยกันนั้นมีมาก
เพื่อนแต่ปากสักว่าเพื่อนก็เกลื่อนหลาย
อันเพื่อนใดช่วยเมื่อกิจเกิดมากมาย
ช่วยจนตายนั่นและเพื่อนอย่าเลือนเอย
(ถ้าจำผิดข้อความใดก็ขออภัยด้วยค่ะ)