ความเห็น 13252

ต้องทั้งดี และเป็นธรรม

IP: xxx.155.1.246
เขียนเมื่อ 

       ขอบคุณมากสำหรับคำถามของคุณชายขอบ...นับเป็นกลไกสำคัญอย่างหนึ่งที่จะกระตุ้นให้เกิดการเรียนรู้...ให้ผู้แสดงความคิดเห็นได้มีโอกาสขบคิด  นำประสบการณ์ของตนเองเข้ามาเชื่อมโยงกับแนวคิดทำให้เกิดการแยกแยะ  มองหาจุดร่วม  ทำความเข้าใจกับจุดต่าง  ก่อให้เกิดความเข้าใจลึกซึ้งขึ้นเป็นลำดับ(แต่ยังไม่ถึงกับเกิดผลึกแนวคิดที่เป็นแก่นกลาง)..จึงขออธิบายในฐานะผู้ปฏิบัติ(อาจไม่ใช่นักปฏิบัติ)

       หัวใจสำคัญของการพัฒนาคุณภาพฯคือผู้ป่วย/ผู้รับบริการเป็นศูนย์กลาง(Client  center)  การทำงานเป็นทีม(Team) และการปรับปรุงคุณภาพอย่างต่อเนื่อง(Continuous  Quality  Improvement)จึงเห็นได้อย่างชัดเจนว่าการพัฒนาคุณภาพจึงไม่ใช่เรื่องของใครคนใดคนหนึ่ง(ตรงกับที่คุณชายขอบเข้าใจ)และต้องทำอย่างต่อเนื่องจนเป็นวัฒนธรรม...QRTจังหวัดก็เป็นเพียงกลุ่มพี่เลี้ยงที่คอยช่วยเป็นที่ปรึกษาในขณะที่เรา(ทั้งรพท.และรพช.)กำลังเรียนรู้และพยายามที่จะเดินไปพร้อมกัน  ซึ่งตรงนี้ก็ขอชมเชยทีมQRTที่สามารถแสดงบทบาทได้เด่นชัดขึ้น...แต่ด้วยเหตุผลของความแตกต่างด้วยแนวคิดหรือสาเหตุอื่นๆ(อาจเป็นเพราะสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมการเรียนรู้ในที่แตกต่างกัน)ที่เรามักเรียกว่าบริบทนั้น..อาจทำให้เกิดความเหลื่อมล้ำกันบ้าง...แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา...เพราะในความคิดเห็นส่วนตัวแล้วไม่กังวลเลยว่ารพ.ที่ผ่านการประเมินบันไดขั้นที่ 1(รพท.และรพช.ทั้งหมด) และอีก 3 แห่งที่กำลังรอผลการประเมินขั้นที่ 2จะไม่เข้าใจหัวใจของการพัฒนาคุณภาพฯ..แต่ที่ยากที่สุดนั่นก็คือการตอบโจทย์ให้ได้ว่าเราจะทำจนเป็นวัฒนธรรมและวัฒนธรรมนั้นกลับมาหล่อหลอมคนในองค์กรได้อย่างไร...่สำหรับความคิดเห็นส่วนตัวแล้วดิฉันคิดว่า...นั่นคือบทพิสูจน์ที่คนในองค์กรต้องขบคิดและพยายามเสาะหากลยุทธ์มาปรับใช้...ส่วนเมื่อไหร่นั้น(ซึ่งตรงกับคำถามของคุณชายขอบ)คำตอบก็คือ...จนกว่าองค์กรเหล่านั้นสามารถที่จะสะท้อนบทพิสูจน์เหล่านี้ให้เห็นเป็นตัวชี้วัด..ไม่ว่าจะวัดในเชิงกระบวนการ  หรือตัวชี้วัดเชิงผลลัพธ์ก็ตาม  เมื่อบรรลุตัวชี้วัดก็จะได้การรับรอง  ...แต่ทั้งนั้นการรับรองก็หาใช่เป้าหมายสูงสุดของการพัฒนาคุณภาพไม่...หากแต่เป้าหมายที่แท้จริงนั่นก็คือ"การเดินบนเส้นทางคุณภาพฯที่ไม่มีจุดสิ้นสุด" นั่นเอง...ไม่ทราบว่าพอจะตอบคำถามได้แล้วหรือยัง?