สวัสดีครับท่านเบดูอิน

ขอบคุณที่ยกยอให้เป็นช้างเผือก ผมเป็นได้แค่ช้างหัวล้านเท่านั้น ฮ่าๆ

คุณพ่อผมเป็นลูกคนจีนแต่เป็นเกลอกับป๊ะที่เกาะไม้ไผ่ซึ่งเป็นมุสลิม ป๊ะก็พาลูกมาให้ผมกับญาติพี่น้องรู้จัก เรามีความสัมพันธ์อย่างนี้ แต่ในสังคมทั่วไปเราอยู่กันได้อย่างสันติสุขโดยที่ไม่ได้ศึกษากันและกัน เพียงแต่เคารพกันว่ามุสลิมไม่ทานเนื้อหมูเราก็อย่าเอาไปใกล้เขา เรารู้ว่ามุสลิมมีภรรยาได้สี่คน แต่อยากรู้ลึกลงไปกว่านั้นว่าเมียเขาจะยอมเหรอ เพื่อนมุสลิมบอกว่าต้องให้ภรรยาคนแรกยอมรับด้วย นั่นคือการให้เกียรติผู้หญิง แต่คนพุทธส่วนใหญ่ไม่ค่อยสนใจประเด็นภรรยาคนแรกยินยอม และประเด็นความสามารถในการเลี้ยงดูครอบครัว

เราไม่เคยลงลึกไปศึกษาเรื่องศาสนาและคำสอนให้ลึกซึ้ง ผมก็คบเพื่อนมุสลิมมากมาย แต่พอได้ไปอ่านหนังสือของท่านพุทธทาสที่มีการศึกษาเปรียบเทียบพุทธ คริสต์ อิสลาม แล้วชอบมาก ยิ่งไปฟังรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยอิหม่ามโคมัยนี่ ที่เมืองกุมยิ่งรู้สึกเข้าใจศาสนาอิสลามมากขึ้นเพราะวิธีการอธิบายของท่านที่อธิบายอย่างเป็นเหตุเป็นผล ที่น่าสนใจคือท่านให้มีการศึกษาศาสนาอื่นในมหาวิทยาลัยเพียงแต่ท่านใช้วิธีการศึกษาเปรียบเทียบจากตำราโดยยังไม่มีการเชิญนักการศานานั้นมาบรรยายพิเศษ ผมมานึกว่า เอ..ทำไมเราไม่ศึกษาศาสนาอื่นบ้างล่ะ เพื่อหาข้อดี(ไม่ใช่หาข้อเสียมาวิพากย์วิจารณ์) ผมรู้สึกอย่างบังเบดูอินที่เมื่อเราแหย่ให้ตอบให้อธิบาย ทำไมตอบแบบนี้ ทำไมไม่ถือโอกาสนี้อธิบายให้คนพุทธอีกตั้งหลายคนในห้องประชุมได้เข้าใจ อีกคำตอบหนึ่งที่ผมมักได้รับก็คือ "จะอ่านกฎหมายอิสลามแยกส่วนไม่ได้ ต้องอ่านทั้งฉบับถึงจะเข้าใจ" แล้วก็วางคำถามผม แล้วผมจะได้อ่านไหมล่ะ

ผมอยากได้คำตอบว่าปัญหานั้น เราคิดเพียงแค่นั้นไม่ได้เพราะ.....ไม่ต้องถึงกับละเอียดนักหรอก เพียงแค่ยั่วให้เขาสนใจที่จะศึกษาต่อผมว่าก็โอเคแล้ว

ขอบคุณบังที่เข้าใจความรู้สึกของผมครับ