- การทบทวนชีวิตของเราในแต่ละช่วงตอน เสมือนกันย้อนด้วย time machine เพื่อไปขีดเขียนอนาคตของเราใหม่เหมือนที่ท่านอาจารย์หมอกล่าวมาค่ะ
- การมองอะไรผ่านหลาย ๆ เลนส์ ทำให้เห็นความแตกต่างอย่างสร้างสรรค์ และเก็บมุมมองนั้นไว้ไปใช้ในสถานการณ์ที่แตกต่างกันไปได้...
- เคยคาดหวังเหมือนกันว่าชุมชมแห่งการเรียนรู้ที่ดีควรที่จะสามารถแลกเปลี่ยนความเห็นแตกต่างหลากหลายและยอมรับความต่างนั้นได้ แต่ก็คิดว่าการเริ่มต้นที่ดีของชุมชนคือการวางรากฐานของความรู้สึกร่วม (เหมือนกัน) ก่อน ซึ่งจะทำให้ความรู้สึกผูกพันเสมือนญาติพี่น้องนี้ นำพาให้เรายอมรับความแตกต่างทางความเห็นในบางครั้งได้ง่ายขึ้น...เป็นความหวังที่มีเสมอมาตั้งแต่แรกก้าวมา ณ ที่แห่งนี้
- มาแบบไม่มีพรรคพวก เพื่อนพ้อง มาแบบคนเดียวโดดเดี่ยว จนกระทั่งได้รู้จักท่านผู้กล้ามากมายค่ะ และก็นับว่ามีคุณค่าจริง ๆ ที่ได้รู้จักท่านผู้เยี่ยมยุทธหลายท่านหลากหลายด้าน
- จากโลกเสมือนสู่โลกแห่งความเป็นจริง ต่อไปก็คงจากคนที่ไม่เคยเห็นหน้ากัน รู้สึกเสมือนเป็นญาติกัน...คงได้ต่อยอด สร้างอนาคตใหม่กันต่อไปได้อย่างแน่นอนค่ะ