- การแก้ปัญหา จะแก้ที่ไหน แก้ที่ระบบ โดยหวังว่าระบบที่แก้ไข จะมีความมั่นคง และยั่งยืนกว่า หรือจะแก้ที่ตัวคน
- จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ผมพบว่า การแก้ระบบ โดยอาศัยระบบกรองคนที่ไร้คุณภาพออกไป ให้ผลดีในระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตามตัวระบบก็มักจะมีช่องโหว่ให้คนที่ไร้วิสัยทัศและความรู้เชิงบริหาร เข้ามาแทน การแก้ไขที่ระบบไม่สามารถนำมาซึ่งความสำเร็จได้ ตราบใดที่คนที่เกี่ยวข้องยังมีคุณภาพไม่เพียงพอ ไม่เน้นที่ผลสำเร็จของงานเป็นหลัก และพยายามหาช่องว่างที่จะไม่ต้องทำงาน หรือทำงานโดยไม่มีจิตวิญญาณและไม่รับผิดชอบผลงาน ไร้ซึ่งวิสัยทัศน์โดยสิ้นเชิง
- ผมเชื่อเรื่องของคน และคุณค่าของคนครับ ในระบบที่ล้มเหลว หากมีผู้บริหารคนใดคนหนึ่งที่มีคุณภาพเพียงพอ สามารถรวมกลุ่มคนในองค์กรที่ตั้งใจทำงานได้แม้เพียงกลุ่มเล็กๆ แล้วสรรสร้างผลงานออกมาอย่างเป็นรูปธรรม ก็จะเป็นแบบอย่างให้คนทั่วไป อยากมีส่วนร่วม อยากทำสิ่งที่ดีให้เกิดขึ้นด้วย หรืออย่างน้อยก็ไม่ขัดขวาง หากมีระบบที่ดีในการเผยแพร่ความดี ความสามารถสร้างสรรสิ่งที่ดีของคนออกไปในวงกว้างก็จะเป็นการเผยแผ่เม็ดพันธุ์ในการสร้างกำลังใจให้กับคนที่คิดดีครับ
- ในแวดวงการศึกษาบ้านเรา เราสะสมคนที่ไม่มีคุณภาพที่ดีไว้มากมายเหลือเกิน โดยเฉพาะคนเหล่านี้สามารถขึ้นมาถึงระดับผู้บริหารด้วย ซึ่งเป็นเรื่องที่อันตรายครับ เพราะผู้บริหารเป็นผู้ที่มีอำนาจในการให้คุณให้โทษแก่ผู้อื่นได้ การกระทำในสิ่งที่แตกต่างจากความคำนึงถึงของผู้บริหารเป็นสิ่งที่อาจปิดอนาคตตัวเองได้ หลายคนอาจต้องเปลี่ยนงาน แต่การไม่ทำอะไรเลย ก็ไม่ต่างจากการยอมรับความเป็นไป ซึ่งก็คือการยอมศิโรราบต่อความไม่ถูกต้องให้มีอำนาจเหนือความถูกต้องอย่างหนึ่ง
- ความเห็นส่วนตัวของผม ผมคิดว่าพระราชดำรัสของในหลวงท่าน ที่กล่าวว่า เราควรผลักดันให้คนดี มีอำนาจ และเข้ามาควบคุมคนไม่ดีให้อยู่ในวงจำกัด จะเป็นทางออกระยะยาวครับ แต่วิธีในทางปฏิบัติเป็นเรื่องที่ยากมากครับ เพราะโดยระเบียบราชการ แม้จะรู้ว่าคนไร้คุณภาพอยู่เต็มอก แต่ก็เอาออกไม่ได้ ต้องเก็บเอาไว้ทำร้ายกำลังใจคนตั้งใจทำงานต่อไป
- เมื่อรู้ว่าทำอะไรไม่ได้ แล้วเราควรทำอย่างไร ถอยออกไปให้ไกลหูไกลตา แล้วยกเวทีนี้ให้เขาถลุงเล่นให้สมใจ จะทำล่มจมสักเพียงใดก็เชิญ ไม่สนใจอะไรอีก บ้านนี้ไม่ใช่ของเราคนเดียว คนอื่นเขาก็ไม่สนใจทำไมเราต้องสนใจด้วย หรือควรอยู่ขวางหูขวางตาไว้ กวนใจเขาเล่น อยากทำอะไรก็ทำไม่ได้โดยง่าย อย่างน้อยก็มีคนพูดอะไรที่แตกต่าง แล้วเก็บเรื่องราวในแวดวงที่เขาคุยกัน เอาไปคุยกันต่อข้างนอกให้คนข้างนอกเขาได้รู้กันว่า ในแวดวงที่เขาคุยกัน ใครคุยอะไร ใครคิดอะไร จะได้เป็นการประจานให้คนข้างนอกได้รู้ไว้ด้วยว่า คนไม่มีคุณภาพเป็นใคร กำลังคิดอะไร แล้วอยากทำอะไร แม้จะทำอะไรไม่ได้มาก แต่ก็เป็นการบอกกล่าวให้คนข้างนอกได้รู้พฤติกรรมของคนบางคนที่ไม่น่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง
- ผมชอบที่จะรวมกลุ่มคนที่คิดคล้ายๆกัน เพื่อทำในเรื่องราวที่เราพอจะทำได้ ผมไม่ได้ตั้งความหวังว่าเราจะสามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้ เพียงแต่สิ่งที่เราอยากทำ เราก็ได้ทำแล้ว เพียงเท่านั้นก็พอแล้วครับ สำหรับการมีชีวิตอยู่