เรียน ท่าน Mitochondria

โจทย์ปลายเปิดเหล่านี้ ชวนให้ฉุกคิดว่า

รัฐฯ/ระบบ คิดและทำเรื่องนี้อย่างไร

สังคม คิดเห็น ยอมรับ หรือจำยอม ในเรื่องนี้อย่างไร

สภาพการณ์ก็อย่างที่รู้ที่เห็นความเป็นไป

รับได้มาก รับน้อย ตามความรู้สึก

พูดอย่างตรงไปตรงมาขณะก็อยู่ในสภาพที่ท่านให้ความเห็นมา เรายืนอยู่ในที่ตรงนั้น ท่ามกลางความไม่แน่ใจ ว่าจะทำอะไรได้ ทำต่อแค่ไหน

ในเมื่อกฎหมายกระจายอำนาจออกมาเพื่อสนับสนุนให้ผู้บริหารที่ดี แต่ถ้าผู้บริหารที่ไม่ดีจะส่งผลเสียหายมหาศาล หลายโรงเรียนวิกฤต เด็กและครูปั่นป่วนเหมือนอยู่ในนรก ผู้บริหารบ้าอำนาจอย่างที่เราไม่นึกว่าจะมีอยู่ในหมู่ของนักการศึกษา

คงย้อนมาที่กฎหมายอีก ผลที่ดีก็มีมาก แต่ผลเสียกฏหมายแตะไปถึงได้น้อย ปัญหามันก็ยิ่งบานปลายจนเกิดแรงสะท้อนออกมาจากข้างไหน เหมือนสมัยหนึ่งในวงการตำรวจ ที่ผู้ใต้บังคับบัญชายิงเจ้านายตัวเองไปหลายศพ

ครูเป็นคนรักสงบ ส่วนมากเพื่อความอยู่รอด ก็จำต้องเข้ากับผู้บริหารเลวให้ได้ หวานอมขมกลืนกันไป 

จุดซ่อมองค์กรตรงนี้ ยังไม่ชัดเจน ยังหาอู่ซ่อมไม่เจอ ที่มีอยู่ก็ไม่มีฝีมือ ไม่มีอาไหล่ ซ่อมพอวิ่งได้ ยังอันตรายถ้าเบรกแตก คันส่งหลุด ตายกันเยอะ เราไม่มีความรู้ความสามารถพอที่จะไขอะไรให้มันดีกว่านี้แล้วใช่ไหม

ช่วยกันคิดต่อนะครับ ทุกความคิดมีคุณค่าเสมอ เรายังรอรวบรวมความเห็นจากทุกท่าน ขอบคุณที่กรุณามาร่วมด้วยช่วยคิด ครับ!