สวัสดีครับ น้องอาจารย์ tonkaow  ;)

จงรับสิ่งนี้ไป ...

ถ้าเราทำงานจนเมื่อยมือเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีมือให้เมื่อย
ถ้าเราเดินไปเดินมาจนปวดขาเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีขาให้ปวด
ถ้าเราเห็นหัวหน้า แล้วเซ็งเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีหัวหน้าให้เซ็ง
ถ้าเราเห็นงาน แล้วเราเบื่องานเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีงานให้เบื่อ

ธรรมะจากท่านมหาสมปอง..

อ้างจาก http://gotoknow.org/journals/mhsresearch/entries/38668

คนเห็นคุณค่าของการเขียน ย่อมจะเลือกเส้นทางในการเขียนให้สำเร็จ

ขอบคุณครับ :)