คุณหมอคะ
- ทุกวันนี้ ครูลี่พยายามที่จะอยู่อย่างที่ไม่ต้องใช้ความอดทนและต้องข่มใจเมื่อมีสิ่งเร้าที่จะมาทำให้เกิดความโกรธ ความไม่พอใจ
- บางครั้งบางเรื่องก็ทำได้ อย่างสบายๆ แต่บางเรื่องเกิดความรู้สึกว่าไม่ได้ไม่อยากทำและก็ไม่ทน เป็นไปตามจริตของตนเองคือเป็นคนโกรธง่ายเมื่อมีเรื่องมากระทบ ก็เลยทำให้เกิดความพลาดพลั้งไป กว่าจะรู้สึกตัวบางครั้งก็ทำไปแล้วน่ะค่ะ ก็เสียใจ แก้ไม่หายสักที บางครั้งสงสารตนเอง
- หลวงปู่ที่วัดนามน สกลนคร เคยอบรมครูลี่ว่าให้สร้างเขื่อนไว้กั้นไม่ให้ใจไหลลงสู่ที่ต่ำค่ะ พยายามอย่างสุดความสามารถค่ะ แต่ก็ ลืมๆ รู้ๆ ไปไม่ถึงไหน
- คุณหมอช่วยชี้แนวทางด้วยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ