สวัสดีครับ มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย) 

ใช่เลยครับ สิ่งหนึ่งที่เห็นเทียบเคียงกับครั้งที่ผ่านมา ความเจริญแบบเมืองกรุงกำลังจะกลืนวัฒนธรรมเดิมๆ เข้าไปที่ดอยปุยเกือบไม่เห็นคนแต่งกายแบบแม้ว  รวมทั้งภาษาที่ใช้ได้ไปแอบดูคุณครูโรงเรียนพ่อหลวงสอนก็สอนเป็นภาษาไทยแบบที่เราพูดได้ชัดเจน สังเกตสินค้าที่นำมาขายก็เหมือนๆกับที่เชียงใหม่บางหลายเหมือนกับตลาดทั่วๆไป  หรือผมแก่เลยแยกไม่ออกว่าของแท้ของเทียม  แต่สิ่งหนึ่งที่ยังรักษาไว้ได้ดีมากคือความมีน้ำใจ  เอื้ออาทร ยิ้มแย้มแจ่มใสให้ผู้มาเยือน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณหมอและเพื่อนๆ จึงเป็นความประทับใจที่ฝังลึก
เชียงใหม่จึงเป็นเมืองในฝันพวกเราเสมอมา ขอบพระคุณขอให้มีความสุข โชคดีครับ