สวัสดีค่ะพี่ฐา

   ติดตามอ่านมาทุกบทเรียนค่ะเป็นประโยชน์มากๆค่ะอ่านแล้วทำให้โอ๋นึกย้อนถึงอดีต 10 ปีที่แล้วกำลังเรียนพยาบาลปีสุดท้ายใกล้จบคุณพ่อได้ลื่นล้มในห้องน้ำศีรษะกระแทกขอบประตูจำได้ว่าคืนนั้นเลือดของคุณพ่อไหลออกเยอะมากส่งรพ.มงกุฎวัฒนะแพทย์วินิจฉัยเส้นเลือดในสมองแตก ทำCT แล้วสังเกตุอาการ ICU 1 คืนแพทย์แจ้งว่าต้องผ่าตัดเพื่อใส่สายระบายเลือดที่คั่งในสมองออก พอดีคุณอาติดต่ออาจารย์แพทย์ที่รามาเป็นเจ้าของไข้+จองเตียงได้จึงส่งตัวไปรักษาต่อรพ.รามาธิบดีตอนนั้นรู้สึกดีใจมากที่คุณพ่อมารักษาต่อที่รามาเพราะช่วงนั้นกำลังเป็นนักศึกษาพยาบาลขึ้นฝึกปฎิบัติงานในรพ.ทำให้ดูแลคุณพ่อได้ใกล้ชิดขึ้น ขณะเดียวกันความโชคดีก็ตั้งอยู่บนความโชคร้ายเพราะคุณพ่อมีโรคประจำตัวที่มีความเสี่ยงสูงในการผ่าตัดและเส้นเลือดที่แตกไม่ใช่เส้นเลือดฝอยแพทย์รับรองผลการผ่าตัดแบบ50:50 %ตอนนั้นทุกคนในครอบครัวตัดสินใจที่จะเยื้อชีวิตคุณพ่อไว้ให้นานที่สุดโดยปฎิเสธการผ่าตัดและดูแลแบบประคับประคองแบบผู้ป่วยระยะสุดท้ายมาประมาณระยะหนึ่งจากนั้นคุณพ่อได้เสียชีวิตอย่างสงบโดยไม่มีอาการทุรนทุรายหลับตาไปเฉยๆ พี่ฐาโชคดีและเก่งมากค่ะที่สามารถดูแลคุณพ่อจนมีอาการดีขึ้นมากจและอีกไม่นานคุณพ่อก็จะกลับมาเหมือนเดิม ขอเป็นกำลังใจด้วยนะคะ