ที่ชาวนาจน เพราะชาวนาเป็นเหมือนศิลปิน ผู้ต้องวาดรูปเอง ซื้อสีเอง ขายรูปเอง

ที่ต้องวาดเองเพราะรักในงานวาดรูป ถ้าให้คนอื่นวาดแล้วรอเพียงเซ็นชื่อใต้รูป ก็เกรงว่าจะเป็นศิลปินผู้ไม่มีอุดมการณ์....คิดอย่างนี้ เสร็จเจ้าของแกลอรี่แน่นอน

ชาวนาก็เช่นกัน

"ชาวนาไทย" คำนี้ เรียกเฉพาะผู้มีที่ดินที่เป็นที่นา หรือผู้รับจ้างทำนา หรือใครแบกไถ ดำกล้า จับเคียวเกี่ยวข้าวได้ ก็เรียกว่าชาวนา .....ผมว่าชาวนาที่มีที่นามากๆ ไม่ค่อยจน แต่ชาวนาที่มีลักษณะเหมื่อนแรงงานช่างก่อสร้าง หรือมีที่นาน้อยๆ จนแน่ๆ

เจ้าของโรงสีนั่นแหละรวย

ชาวนาไทยมักจะภูมิใจที่ปลูกข้าวให้คนทั้งโลกกิน แต่เถ้าแก่โรงสี ภูมิใจ ที่กดราคาข้าวชาวนาได้ ความภูมิใจของศิลปินชาวนา กับพ่อค้ามันมีพลังคนละอย่างกัน ชาวนามีพลังไว้นอนกอดความภูมิใจ นายทุนนอนกอดเม็ดเงินเพื่อสร้างพลัง..... นั่นเป็นความต้องการของชาวนาเอง (เอ๊ะ! หรือมันเป็นความต้องการของรัฐบาล)

.....ทำไมชาวนาหรือเกษตรกรแถวยุโรปถึงรวย...

นั่นเพราะเกษตรกรเขา ทำงานครบวงจรตั้งแต่ผลิตข้าว และเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของพ่อค้าโดยมีองค์กรรองรับทุกกระบวนการ เขาจะไม่มาดำนา ฉีดยา ใส่ปุ๋ยเอง เรื่องนั้น สหกรณ์ฯเขาจัดการให้ เขาเอาเวลาเหล่านั้นมาบริหารจัดการการตลาด ......

เวลาเห็นคนปลูกลิ้นจี่มากๆ อย่าไปปลูกตาม ให้หันมาปลูกมะเขือขื่น รับรองขายได้ ไม่ต้องมาเททิ้ง