- สวัสดีครับท่านอาจารย์จันทรรัตน์
- เป็นบันทึกเก็บอยู่ในใจผมมานานแสนนาน แต่สิ่งแวดล้อมใน G2K อย่างที่ท่านอาจารย์บอก น้ำตาลหยดลงหินทุกวัน หินที่ปากดี ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างผมก็ถูกน้ำตาลที่เปรียบเสมือนกระจกมาบัง และแถมยังเป็นกระจกสีน้ำตาลอีกครับ
- ครั้งแรกที่เดินเข้ามาใน G2K แห่งนี้ ผมก็ไม่รู้หรอกครับว่าการจัดการความรู้คืออะไร วันหนึ่งคุณทรงพลไปบรรยายที่อุตรดิตถ์ ได้ยินชื่อคุณอำนวย คุณเอื้อ เป็นครั้งแรก อยู่บ้านว่าง ๆ ก็เลยจิ้มอินเทอร์เนท จิ้มไปจิ้มมาจนเจอ G2K แล้วก็ลองสมัครดู จิ้มโน่นจิ้มนี่จนกลายมาเป็นบล็อกความรู้คือพลัง ที่ช่วงแรกมีพลังเพราะเกิดจากความจริงใจแบบจริง ๆ ที่ต้องการนำเสนอ ต้องการพูด ต้องการเขียนจากประสบการณ์ต่าง ๆ ที่เคยได้ประสบมา
- จากนั้นก็อยากเดินเข้าไปเรียนและรู้กับการจัดการความรู้อย่างจริง ๆ ก็เลยสมัครเข้าเป็น KM Intern แต่แล้วชีวิตก็ได้จับพลัดจับผลูโลดแล่นไปอยู่ที่อุบลฯ ได้ 3 เดือน นับได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่พิสูจน์ความจริงใจ และคำว่าความจริงใจได้อย่างจริง ๆ เพราะเป็นการพิสูจน์ด้วยชีวิต
- จนกระทั่งเก็บความบอบช้ำจากความจริงใจ ถ้าวันนั้นมีน้ำตาลเคลือบอยู่ หันหน้าเอาน้ำตาลฉาบใส่กัน ผมเองก็คงจะไม่กลับมาเจอกับคำถามที่บาดลึก หันหน้าไปทางไหนก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับความจริงใจที่มีมอบให้คนอื่นเสมอ ๆ "ความจริงใจ" ในสังคมไทย ผลที่ตอบกลับมักเป็นเช่นนี้
- คงจะไม่มีความจริงใจไหนบริสุทธิ์เท่ากับบ้านของเรา พ่อและแม่จริงใจกับเราเสมอ
- ช่วงสัปดาห์สุดท้ายที่ผมจะสัมผัสกับบล็อกนี้ เวลาเหลือแค่พรุ่งนี้อีกวันเดียว ผมก็มีแต่ความจริงใจเป็นพลังที่จะมอบให้กับทุก ๆ คนครับ
- พลังที่เหมือนจะมอดไหม้ เกือบจะกลายเป็นขี้เถ้า
- แต่ถ้าความจริงใจเป็นความจริงใจแบบแท้ ๆ วันหนึ่ง ถ่านไฟเก่าจากขี้เถ้าก็อาจจะลุกโชนขึ้นไปกองไฟที่ทรงพลังได้
- ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ให้คำแนะนำ สอน ให้ความรู้ผมตลอดมา ผมจะจดจำและนำคำสอนของท่านอาจารย์ไปปฏิบัติครับ
- ภาพยนต์เต่าที่อาจารย์ฝากไว้ให้ดู หนังสือธรรมะที่อาจารย์ฝากไว้ให้อ่าน ผมขอใช้เวลาที่เดินเข้าสู่ถนนชีวิตสายใหม่นี้ ศึกษา และค้นหาสัจธรรมแห่งความจริงและความจริงใจ
- ขอบพระคุณท่านอาจารย์จากใจด้วยใจและความจริงใจครับ