ขอโทษที่ทำให้อาจารย์หลงทาง อิอิ

ช่วนนั้น ครูเอมีแต่กล้องแบบใส่ฟิลม์ ปี  42

แต่ยังพอหลงเหลือ รูปเก่า   รูปสีนะคะ อิอิ

แล้วจะถ่าย ลงให้ชมค่ะ

  ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม  อิอิ

กระเพาะปัสสาวะอับเสบ นี่ไม่อยากพูดถึงเลย ทรมานมากค่ะ

  ขอบคุณค่ะ พี่นก

555 โครตเหงา  

ยังคิดถึงห้วงเวลานั่นค่ะ

กว่าจะผ่านเป็นนาที  แสนนานค่ะ

ยิ่งวันที่ไม่มีสอน เด็กๆไปไร่กัน  ไม่มีใคร

คุณครูต่างคนต่างอยู่คนละซอก คนละมุม

  ....เวลาช้าเหลือเกิน....ขึ้นมาอยู่ใหม่ๆครูเอนะขีดปฏิทินนับว่าลงดอยเลย 

....แอบร้องไห้ ...คิดถึงคนที่บ้าน  คิดถึงยายมากๆ

มิน่า ....ครูดอยผู้ชายถึงติดเหล้ากันงอมแงม

....เพราะมันเหงานี่เอง.....