สวัสดีค่ะพี่ อ.แผ่นดิน

ดูภาพแล้วคิดถึงตอนเป็นเด็กๆ

วิถีชีวิตแบบเดียวกันเลย

สมัยก่อนชาวนาอย่างบรรพบุรูษเราลงแรงทำกันเองหมด

ไม่มีเครื่องจักรช่วยอย่างทุกวันนี้

ลงทุนในการทำนาแต่ละครั้งหลายตังค์

พอขายได้ก็ไม่ค่อยเหลือเป็นกำลังสักกี่มากน้อย

แต่เราก็ยังคงต้องทำนาต่อไป เพราะการทำนาเป็นชีวิตของเรา

เดี๊ยวนี้เทียนน้อยไม่ค่อยได้มีโอกาสไปลงนาเหมือนเมื่อก่อน

ไปบ้างก็ถึงที่นาแต่ไม่ได้ลงมือดำนา เกี่ยวข้าว นานๆครั้งถึงจะกลับ

ไปตรงจังหวะพอดีของช่วงเทศกาลของการทำนาในแต่ละช่วง

ช่วงนี้ฝนตกใหม่ๆ แถวบ้านก็กำลังลงนาเหมือนกันค่ะ กลิ่นดินกลิ่น

โคลน กลิ่นข้าวงอก...ให้ความรู้สึกถึงรากเหง้าของเราที่ต้องระลึกถึง

บุญคุณอยู่เสมอเลยนะคะ ^_^ ขอบคุณค่ะ