พระครูสังวรานุโยค  (พระอาจารย์ช่อ)  วัดโคกเกตุปุญญศิริ

 

แต่เดิมฉันบวชอยู่ที่วัดโคกเกตุ  ด้วยอยากไปเล่าเรียนธรรมวินัยเรียนบาลี  และกรรมฐานและฉันก็รู้ว่าเจ้าคุณพ่อ(หลวงพ่อวัดปากน้ำ)  ท่านเลี้ยงดูก็นึกว่าเข้าอยู่กับเจ้าคุณพ่อ  ท่านมีข้าวเลี้ยง  ยังไงๆ ก็ไม่อดตาย  แต่ไม่ได้มุ่งหวังลาภสักการะต้องการไปเพื่อการศึกษาอย่างเดียว  จึงได้เข้าไปพบหลวงพ่อวัดปากน้ำ  มหาเฉลียวเรียนท่านเจ้าคุณพ่อท่านให้ทราบว่า  ฉันจะมาอยู่ด้วย  เจ้าคุณพ่อก็เลยบอกว่า  เออ..มีกุฏิอยู่ก็จัดที่ให้พระองค์นี้ด้วย  ฉันก็เลยอยู่กับมหาเฉลียว  เวลานี้มหาเฉลียวก็ไปเป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่  วัดศิลามูล  อ.บางเลน  จ.นครปฐม  ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่

ไปอยู่กับเจ้าคุณพ่อตอนปี  พ.ศ. ๒๔๙๓ – ๒๔๙๔  อยู่ได้  ๒  ปี  เจ้าอาวาสที่นี่มรณภาพ(วัดโคกเกตุ) ทางคณะสงฆ์ของวัดโคกเกตุก็ประชุมกันพร้อมด้วยกรรมการวัด  เขาบอกว่า  ต้องไปตามพระองค์ที่ไปอยู่วัดปากน้ำมาองค์อื่นไม่ได้  ต้องไปตามองค์นี้กลับมาวัด

ผลที่สุดต้องกลับมาวัดโคกเกตุ  ก็เลยเข้าไปกราบเรียนหลวงพ่อว่า  ทางวัดไม่มีใคร  ต้องกลับไปเป็นผู้ปกครองวัดโคกเกตุต่อไป  เจ้าคุณพ่อก็บอกว่า  เอ้อ...ไม่มีใครก็กลับไปช่วยวัดก่อน 

เจ้าคุณพ่อเวลาที่ท่านจะประสิทธิ์ประสาทให้วัตถุมงคลไป  ท่านจะต้องให้คาถาบทหนึ่งทุกๆ ครั้ง  ท่านจะให้แบมือแล้วก็ประสิทธิ์ประสาทว่า  “สิทธิ  กิจจัง  สิทธิธัมมัง  สิทธิพาริยัง  ตถาคโต  สิทธิเตโช  ไชโยนิจจัง  สิทธิลาโภ  นิรันธรัง  สัพพะโสตถี  ภะวันตุเต”  ซึ่งแปลว่าทำอะไรสำเร็จทุกอย่าง  หลวงพ่อท่านใช้ตอนมอบพระของขวัญ