วันนี้ มีเรื่อง เล่าเรื่องหนึ่ง เกิดที่ทำงาน เมื่อเช้า

ตัวเราเอง เขียนอีเมล เกี่ยวกับเรื่องงาน (รายละเอียดเมลคงไม่ต้องเล่า) ไปยัง คุณ a แล้วสำเนาสารนั้นให้ B C D E ด้วย

เสร็จ แล้ว คุณ a ตอบเมลกลับมา ด้วยสำนวน ของเธอ

เสร็จ เราก็ตอบ ขอบคุณไป ปกติ แล้วทำงานอื่นต่อ

ปรากฎ ช่วงบ่าย สองในสมาชิก ที่เราสำเนา สารฉบับ นั้น

มาพูดกะเราว่า เมื่อเช้า aเขียนแรงจังนะ พร้อมทำหน้าแหยๆ แบบว่า เหมือนอยากปลอบใจเรา

เราบอกไปว่า เหรอ ไม่รู้สิ ไม่คิดอะไร

จบ+*********

เราไม่คิดอะไรจริงๆ เมื่อเช้าเริ่มวันด้วยการสวดมนต์ ตั้งใจดี

ตอนเราเขียนเมลหา a เราคิดดีเจตนาดี ไม่คิดไร

ไม่รู้ว่าสารนั้นจะไปกระทบ a โดยไม่ได้ตั้งใจหรือเปล่าไม่รู้

และ a ตอบกลับมา ด้วยโทสะ หรืออะไรเราก็ไม่รู้

รู้แต่ว่า เราตั้งใจดี ไม่คิดลบ ในการสื่อสาร ก็แค่นั้น

เรารู้แต่ว่าเมื่อเช้า จนตลอดวัน การสื่อสารกะ a ไม่ทำให้เรากระเพื่อมได้เลย

เพราะเราคิดดี เรามีตัวตั้งดี เราไม่รู้เรื่องอะไรเลยด้วยซ้ำ

แปลกใจ ที่คนอื่น มาพูดเหมือนปลอบใจเราทำนองว่า อย่าจ๋อยนะ เขาเขียนแรง

เหรอ เรานี่ไม่รู้เรื่องเลย

วันนี้ข้างในเราดี ใครทำเรากระเพื่อมไม่ได้ ดีจัง

จะพยายามต่อไป

ยิ้มๆๆๆๆ ไว้ แบบท่านอาจารย์สอน